Ιστορία Hi-Fi – Ισοσταθμιστής Yamaha EQ-500 (1988)

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, το χόμπι του hi-fi βρισκόταν στο απόγειό του και η ανάγκη των οικιακών ακροατών να προσαρμόζουν τον ήχο τους στην ακουστική του δωματίου και στην ποικιλία των ηχογραφήσεων αυξανόταν ραγδαία. Οι γραφικοί ισοσταθμιστές προσέφεραν μια βολική λύση. Το Yamaha EQ-500 ήταν ένα τυπικό μοντέλο υψηλής τεχνολογίας της εποχής: δέκα ζώνες ανά κανάλι, μια οθόνη φάσματος και μια γεννήτρια θορύβου το καθιστούσαν μια εκπληκτικά καλά εξοπλισμένη συσκευή.

Η δεκαετία του 1980 ήταν η χρυσή εποχή του χόμπι hi-fi, όταν η ακρόαση στο σπίτι ήταν ενεργή και όλο και περισσότεροι λάτρεις ήθελαν να βελτιώσουν τον ήχο τους σύμφωνα με τις δικές τους προτιμήσεις, την ακουστική του δωματίου και την ποικίλη ποιότητα των ηχογραφήσεων. Οι συνθήκες στο σπίτι δεν ήταν ιδανικές από άποψη ήχου και τα ηχεία συχνά κατέληγαν σε συμβιβαστικές θέσεις: σε γωνίες, σε βιβλιοθήκες ή πολύ κοντά στον τοίχο. Ταυτόχρονα, οι ηχογραφήσεις ποίκιλαν από άσχημες κασέτες έως δίσκους βινυλίου LP ποικίλης ποιότητας. Συχνά υπήρχαν επίσης πολλά που έπρεπε να γίνουν στην αναπαραγωγή των ηχείων: χρωματισμοί και φωτεινότητες, οι οποίες προσπαθούσαν να διορθωθούν. Γραφικοί ισοσταθμιστές σχεδιασμένοι για οικιακή χρήση κάλυπταν αυτή την ανάγκη.

Το Yamaha EQ-500 που αγοράσαμε από την Tori.fi αντιπροσωπεύει έναν τυπικό ισοσταθμιστή υψηλότερης ποιότητας που πωλούνταν ευρέως στα τέλη της δεκαετίας του '80. Το 1988, η τιμή της συσκευής ήταν περίπου 1900 μάρκα, ή περίπου 315 ευρώ. Αν λάβουμε υπόψη τον πληθωρισμό στη Γερμανία και την ευρωζώνη από το 1988 έως το 2025, η αγοραστική δύναμη θα αντιστοιχούσε σε περίπου 750 ευρώ σε σημερινά χρήματα.

Πρόκειται για μια πολύ καλά εξοπλισμένη συσκευή, η οποία περιέχει δέκα ζώνες συχνοτήτων ανά κανάλι σε εύρος ρύθμισης ±12 dB. Το χαμηλότερο σημείο ρύθμισης είναι τα 30 Hz - μια συχνότητα που μπορεί πραγματικά να ενισχύσει την αναπαραγωγή των μπάσων εάν προκύψει τέτοια ανάγκη. Το υψηλότερο σημείο συχνότητας είναι τα 16 kHz, η οποία είναι υπεραρκετή για τις ανάγκες ρύθμισης των υψηλότερων πρίμων. Οι ειδικότητες της Yamaha περιλαμβάνουν μια οθόνη φάσματος, ένα μικρόφωνο μέτρησης και μια γεννήτρια ροζ θορύβου, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη ρύθμιση της ομαλής αναπαραγωγής συχνότητας στο επιθυμητό σημείο ακρόασης. Αυτή η μέθοδος δεν πέτυχε πραγματικά ένα τέλειο αποτέλεσμα, αλλά ήταν ένα βήμα προς τη βελτίωση.
Άλλες χρήσιμες λειτουργίες περιλαμβάνουν ένα εναλλάξιμο υποηχητικό φίλτρο που φιλτράρει συχνότητες κάτω των 15 Hz, κάτι που μπορεί να είναι επιβλαβές για πολλά ηχεία, ειδικά σε υψηλές εντάσεις.

Τα Yamaha, όπως και άλλα ισοσταθμιστικά της εποχής, συνήθως συνδέονταν στην υποδοχή Tape Monitor του ενισχυτή, από όπου το ισοσταθμισμένο σήμα περνούσε εύκολα στα ηχεία. Δεδομένου ότι η υποδοχή Tape του ενισχυτή «θυσιάστηκε», υπάρχει μια ανταλλακτική υποδοχή στο πίσω πάνελ του Yamaha. Ένα ενδιαφέρον πρόσθετο χαρακτηριστικό είναι ότι μπορείτε να εγγράψετε το ισοσταθμισμένο σήμα σε μια κασέτα, αν το επιθυμείτε. Μια άλλη οπτικά όμορφη λεπτομέρεια είναι τα κόκκινα LED στο τέλος των χειριστηρίων συχνότητας όταν ενεργοποιείται η ρύθμιση.

Σε χρήση

Παρόλο που το Yamaha είναι σχεδόν 40 ετών, λειτούργησε άψογα στη δοκιμαστική μας λειτουργία. Δυστυχώς, το αρχικό μικρόφωνο δεν ήταν πλέον διαθέσιμο, οπότε καταλήξαμε σε μια ρύθμιση δοκιμής και σφάλματος με βάση την ακοή. Έτσι γινόταν και πριν.

Σε τι χρησίμευαν στην πραγματικότητα αυτοί οι ισοσταθμιστές; Ας είμαστε ρεαλιστές: Οι ισοσταθμιστές ήταν κυρίως "μπαχαρικά" ήχου και ενισχυτές μπάσων. Ένας αρκετά τυπικός οικιακός ισοσταθμιστής ήταν η λεγόμενη "γέφυρα ανάρτησης" ή "καμπύλη χαμόγελου", η οποία χρησιμοποιούνταν για να τονίσει τα άκρα της περιοχής συχνοτήτων. Δεν υπήρχαν ισοσταθμιστές εκείνης της εποχής που να μπορούσαν πραγματικά να διορθώσουν τις αδυναμίες της ακουστικής του δωματίου και την αναπαραγωγή των ηχείων, ήταν πολύ φαρδιοί και τραχείς για αυτό, και επιπλέον, δεν υπήρχαν αρκετά ακριβή αποτελέσματα μέτρησης διαθέσιμα σε οικιακές συνθήκες: Η απεικόνιση φάσματος της Yamaha που δοκιμάσαμε είναι φυσικά ένας οδηγός για την αναπαραγωγή. Σε κάθε περίπτωση, η Yamaha λειτουργεί εξαιρετικά για την τροποποίηση του ήχου, αν και πολλοί λάτρεις του hi-fi δεν συμφώνησαν με αυτή τη μέθοδο.

Όταν η ψηφιακή επεξεργασία σήματος άρχισε να γίνεται κοινή στις οικιακές συσκευές στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι φυσικοί γραφικοί ισοσταθμιστές σταδιακά εγκαταλείφθηκαν. Οι σύγχρονοι ενισχυτές AV, το λογισμικό διόρθωσης χώρου και οι εφαρμογές που βασίζονται σε DSP έκαναν την ίδια δουλειά αυτόματα και με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια. Μια ωραία και εντυπωσιακή συσκευή από μόνη της. Και φυσικά εξακολουθεί να είναι χρήσιμη για ρύθμιση ήχου.

Yamaha EQ-500
Τιμή: περίπου 1950 FIM (το 1988)
= περίπου 750 ευρώ (προσαρμοσμένο βάσει δείκτη)
Ταινίες επισκευής: 2 x 10 τεμ.
Εύρος συχνοτήτων: 10 - 35.000 Hz
Λόγος θορύβου προς θόρυβο: 105 dB
Συνδέσεις: Είσοδος/έξοδος RCA, TAPE: Είσοδος/έξοδος RCA, μικρόφωνο 6,3 mm
Άλλα: Αναλυτής φάσματος, γεννήτρια ροζ θορύβου, υποηχητικό φίλτρο
Διαστάσεις: (π x υ x β) 435 x 100 x 232 χιλ.
Βάρος 2,85 κιλά
Περισσότερες πληροφορίες: Λήψη του εγχειριδίου χρήστη